Öyle Bir Hal İşte

Saatlerdir tek bir kelime ses duymuyorum, öylece geziniyorum ufacık odamda, mutsuz da değilim ama. İnsanlarla oldukça da yalnızlığımı özlüyorum, sanki kendi kişiliğimi değilde davranmam gerektiği için bazı şeylere tepki verdiğimi hissediyorum. Bunu neden yapıyorum diye kendime sormadan da duramıyorum. Bilmiyorum, düşünüyorum ama yok cevabı. Yalnızlık iyidir diyorum ama öyle bir an oluyor ki kendi kendimi parçalıyormuşum gibi acı çekiyorum. Yolun ortasındayım işte, iki tarafta çıkmaz sokak gibi.