Hangisi Daha Sağlıklı?

Yaşamımızı devam ettirmek için elbette gıda tüketmemiz gerekiyor. Bu kadar basit gibi gözüken bu eylem günümüzde her geçen gün daha da zorlaşıyor. Kimisi ekmek yeme kilo yapar diyor, kimisi tavuk yeme kanser yapar diyor, meyvemize GDO’lu, hazır ürünlere katkı maddesi dolu, suyumuza da hijyenik değil deniliyor. Peki biz neyle beslenelim?

Açılın Ben Doktorum
Televizyonda her gün beslenme konusunda program bulmak kütüphanede kitap bulmak kadar kolay. Her konuda ayrı bir doktor yediklerimiz hakkında bin bir çeşit yorum yapıyor. A kanalındaki doktor beyaz etin faydalarını heyecanla anlatırken, B kanalındaki doktor ise ”Tavuklar ufacık kafeslerde floresan lambayı güneş sanıp hareket etmeden büyüyor, hayvanların duyguları ölüyor, tavuk yemeyin kanser olursunuz.” diyor, C kanalındaki doktor da kendi fikrini belirtmek istiyor tabii ki, oda başka pencereden bakıyor ve ” Gidin bir fırına bakın, ekmeğe katılmaması gereken o x tane madde ekmelerde var mı diye, yasaklıyorlar evet, ama denetim yapılmadığı için hala bu maddelerle zengin ekmekleri tüketiyoruz” demesiyle gene en başa dönüyoruz. Peki biz neyle beslenelim?

Fred Çakmaktaş Kebaba Bayılırdı
Taş devrinde insanlar yiyecek için markete gitmiyorlardı. Bu yüzdendir ki ne son kullanma tarihi ne de yiyecekteki katkı maddelerine kafa yorma gibi dertleri vardı. Doğaya çıkan avcı ihtiyacı kadar avlandıktan sonra yemeğini kabilesiyle paylaşıyordu. Gayet ilkel şartlarda  yemeği yerken hiç kimse ”Acaba bu hayvan sağlıklı beslendi mi?” diye düşünmüyordu, aynı zamanda kabile kabile dolaşıp ”Bunlar GDO’lu yem ile beslenmiş hayvan etidir.” diyecek bir doktor da yoktu. İnsanlar yediklerine güveniyor ve huzurla aynı şekilde beslenmeye devam ediyordu. Belki o zamanlar bilim günümüz seviyesinde olmadığı için insanlar bu günkü kadar dert etmiyorlardı bunları. Bugün sağlıksız beslenip tansiyon hastalığından hayatını kaybedene taş devrinde belki de yorgunluktan öldü deniliyordu. Bu ve buna benzer sebeplerden o günkü yaşam şartlarında bu konuları bu kadar düşünmüyorlardı. Herkes çevresindeki bitkiyi veya hayvanı yiyerek beslendiği için ne yediğini biliyordu. Zaman ilerledi ve bu yaşam tarzı tozlu raflara kalktı. Günümüzde nüfusun çoğalması ve yiyecek ihtiyacının artmasından dolayı insanlar pazardan ve marketten aldığı yiyeceğin nerede ve nasıl yetiştirildiğini veya üretildiğini bilmiyor. İletişim araçlarında kimi yediğimize iyi, kimisine kötü, hatta bazılarına doktorlar bile karar verememiş durumda, iyi mi kötü mü onlar bile fikir ayrılığı yaşıyor. Artık tohumdan yetiştirdiğimiz bitkinin meyvesini yerken bile tereddüt ediyoruz çünkü birisi çıkıp ” O tohumlar yurt dışından geliyor, acaba nasıl bir tohum?” diyerek kafamıza kocaman bir soru işareti daha koyuyor. Evet, itiraf ediyorum, Fred Çakmaktaş bu konularla kafasını hiç meşgul etmedi. Peki olaya biz hangi pencereden bakalım?